نتایج نوآوری باز

بسیاری از شرکت‌ها نوآوری را موضوعی لوکس حساب می‌کنند. زمانی که اوضاع روبه‌راه است از نوآوری استقبال می‌کنند اما وقتی شرایط دشوار می‌شود، اول از همه قید نوآوری را می‌زنند. از طرف دیگر آن‌هایی هم که طرفدار نوآوری هستند فقط از دانش، دارایی و توانایی‌های درون سازمانشان برای ایجاد نوآوری استفاده می‌کنند.

در حالی‌که روش دیگری هم برای دستیابی به نوآوری وجود دارد؛ روشی که در کتاب‌های نوآوری مدرن به‌ویژه بر آن تأکید شده است. در این رویکرد، شرکت‌ها ابتدا هدف نوآورانه‌ی خود را تعیین می‌کنند، سپس بررسی می‌کنند که برای تحقق آن به چه منابعی نیاز دارند و در نهایت از همه‌ی ظرفیت‌ها، چه در داخل و چه در خارج از سازمان، برای دستیابی به نوآوری بهره می‌گیرند. به این معنا که به‌جای پرداخت تمام هزینه‌ها و تکیه بر مهارت‌های داخلی، با سازمان‌های دیگر همکاری می‌کنند تا به نتایج مؤثرتری برسند.

هنری چسبرو  به گزینه‌ی اول «نوآوری بسته» و به گزینه‌ی دوم «نوآوری باز» می‌گوید. چسبرو می‌گوید: با توجه به پیشرفت‌های فناوری و تغییر شرایط اقتصادی، نوآوری بسته برخلاف ظاهر کم‌خطرش، ممکن است پرهزینه، زمان‌بر و بسیار پرخطر باشد. در عوض نوآوری‌باز اگر به خوبی اجرا شود، می‌تواند مسیری کم‌هزینه، سریع و با ریسک کم‌تر باشد.

هنری چسبرو در کتاب «نتایج نوآوری‌باز» برداشت‌های نادرست از مفهوم نوآوری باز و عواملی که مانع اجرای درست آن می‌شوند را بررسی کرده است. او می‌گوید شرکت‌ها با درک درست نوآوری باز می‌توانند رشد بیشتر و سریع‌تری را در کسب‌وکار تجربه کنند.

برای مشاهده وبینار کتاب نتایج نوآوری باز کلیک کنید.

دانلود PDF صفحات ابتدایی کتاب نتایج نوآوری باز (شامل فهرست)